Wycieczka do Sądu i nie tylko…

Nie groźny nam ani mróz, ani rozkopany Poznań… Na wyprawę do Sądu Rejonowego przy ulicy Młyńskiej w Poznaniu ruszyliśmy o godz. 8.20 środkami komunikacji miejskiej. Długi spacerek urozmaiciłyśmy uczniom zwiedzaniem centrum miasta. Filharmonia, pomnik Trzech Krzyży, pomnik Adama Mickiewicza, Centrum Kultury Zamek, Opera to miejsca naszych przystanków     i kilku słów, celem przypomnienia sobie kawałka historii.

Ale przecież naszym celem był Sąd. I nie zawiedliśmy się. Choć widok podwójnych kajdanek (na ręce i na nogi) wywołał niemały strach wśród uczniów, to na Sali Rozpraw zupełnie puścili wodzę fantazji. Przebrani w togi, odegrali świetne „przedstawienie”, którego nie powstydziłby się nawet program telewizyjny pt. „Sędzia Anna Maria Wesołowska”;)

Justyna Danielewicz, Izabela Kuczewska

Szlachetna Paczka

Koło Wolontariatu przy SP nr 1 w Skórzewie włączyło się w tym roku w  jeden z najbardziej rozpoznawalnych programów społecznych w Polsce – „Szlachetną Paczkę”. Wolontariusze, wraz z całą społecznością szkolną, postanowili pomóc pani Marii, która po śmierci męża, jedenaście lat temu, została sama z dwójką dorosłych dzieci zmagających się z chorobami psychicznymi. Mieszkają oni na wsi, w domu, który nieustannie wymaga remontów. Po pożarze, który dotknął rodzinę, nie udało się uratować spalonych mebli. Na szczęście mogą liczyć na wsparcie sąsiadów, a wójt gminy sfinansował wymianę dachu. Dzięki hojności Darczyńców z naszej szkoły udało się spełnić wszystkie marzenia Rodziny. Oprócz rzeczy pierwszej potrzeby – żywności, pościeli – udało się zebrać brakujące sprzęty gospodarstwa domowego, zmywarkę, wersalki oraz wielki zapas ubrań i jedzenia.

Z relacji wolontariuszy wiemy, że pani Maria przyjęła dary z ogromnym wzruszeniem, ale              i radością, którą od razu chciała podzielić się z innymi. Jako osoba bardzo skromna czuła potrzebę obdzielenia łakociami swoich sąsiadów, wyrażając tym samym swoją wdzięczność, bo przecież „Szczęście to jedyna rzecz, która się mnoży, jeśli się ją dzieli”.

Agnieszka Kącka

 

Przejdź do treści